ده تا کارتن خریدم صد کرون. تو پنج تاش دیشب وسیله گذاشتم. پنج تای دیگشم الان پر میشه. شنبه اسباب کشی(اثاث کشی) هرچی که درستش هست. دفترهای یادداشت های روزانه هم توی یکی از کارتن هاست. برای همین تو ذهنم مینویسم که روزم باید چطور باشه و شب چک میکنم. امروزم بگذرونم فردا کلید خونه رو میگیرم . و شنبه کار و شلوغ پلوغیای هیجان انگیز اسباب کشی شروع میشه. نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 16:48 توسط فرناز|

خب اینم پایان این فصل از زندگی. خانه های اجاره ای کوتاه مدت و جا به جایی های اجباری تند و تند. فصل خوبی از کتاب زندگی بود. فصل سختی بود ولی یادگرفتنی زیاد داشت(خب برای همینم سخت بود). حالا فصل جدید فردا شروع میشه. اسباب کشی میکنم. همه چی روی روال میفته. میتونم در آرامش برای رویاهای بعدیم برنامه ریزی کنم و توی کنج خونه خودم رویاهامو دنبال کنم تا روزی که به هدف برسم. امسال که تولدم بشه تولد سی سالگی ... اووه چقدر سی سالگی دور بود یه زمانی. اوه همین الان یهو لامپ اتاق که یکی دو ماه بود سوخته بود و کار نمیکرد روشن شد. خود به خود. واقعا این یه نشونه نیست؟ قطعا هست. فصل جدید کتاب باز شده . ن

بعد از دو سال دوباره آرامشم رو به دست آوردم. توی خونه جدید. دوباره وقتی چشمامو میبندم میرم جاهای آشنایی که قدیما میرفتم. چیزی که دوسال بود به نظرم محال میرسید. دوباره قبل از خواب کتاب میخونم سعدی میخونم حافظ میخونم آرامش ... هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز ، راه آسمان ها باز، راه آسمان ها باز ... نوشته شده در جمعه سی ام تیر ۱۳۹۶ساعت 23:43 توسط فرناز|